Carla Norrlöf wskazuje, że stabilność amerykańskiej unipolarności wynika z statusu dolara jako waluty rezerwowej, potęgi handlowej i przewagi militarnej.
Kenneth Waltz uznawał unipolarność za „najmniej trwałą z konfiguracji międzynarodowych". Nawet życzliwy hegemon prowokuje słabsze państwa do bilansowania. Nuno Monteiro dowodzi, że unipolarność sprzyja konfliktom. W pierwszych 22 latach amerykańskiej unipolarności USA prowadziły wojnę przez 13 lat.
Bipolarność mały|Mapa Europy podczas zimnej wojny pokazująca podział na strefę wpływów NATO (na zachodzie) i Układu Warszawskiego (na wschodzie)Bipolarność to rozkład siły, w którym dwa państwa mają przewagę nad pozostałymi. Wokół każdego z biegunów wykształcają się strefy wpływów i systemy sojuszy.
Kluczowe rozróżnienie to bipolarność systemowa (obejmująca cały system międzynarodowy) oraz bipolarność regionalna (dotycząca tylko części systemu).