Wynik obliczenia orbitalowego nie sprowadza się do diagramu poziomów energetycznych. Z orbitali i ich energii można uzyskać przybliżone rozkłady gęstości elektronowej, ładunki atomowe, momenty dipolowe, energie jonizacji, przejścia elektronowe oraz jakościowe informacje o miejscach reaktywnych cząsteczki. Jednocześnie takie wielkości zależą od przyjętego modelu, dlatego interpretacje populacyjne i obrazy orbitali należy traktować jako narzędzia chemicznej analizy, a nie jako jedyne możliwe odwzorowanie „rzeczywistego” wiązania.
Obsadzanie orbitali i rząd wiązania Na podstawie obsadzenia orbitali wiążących i antywiążących można oszacować rząd wiązania:
gdzie n oznacza liczbę elektronów na odpowiednich orbitalach. Rząd wiązania większy od zera wskazuje na stabilizujący efekt wiążący, natomiast równy zeru oznacza brak trwałego wiązania w tym prostym modelu. W praktyce do wyznaczenia rzędu wiązania wystarczy uwzględnić elektrony walencyjne, ponieważ wkłady orbitali wiążących i antywiążących, powstałych z powłok rdzenia, wzajemnie się znoszą.