mały|Diagram orbitali molekularnych hipotetycznej cząsteczki : dwa elektrony na orbitalu wiążącym i dwa na antywiążącym dają rząd wiązania 0, więc prosty model orbitalny nie przewiduje trwałej cząsteczki kowalencyjnej. Bardzo słabe, realne wiązanie ma charakter oddziaływań van der Waalsa, wykraczających poza ten model Dla cząsteczki dwa elektrony obsadzają orbital wiążący σ, a rząd wiązania wynosi 1. Dla jonu jeden elektron na orbitalu wiążącym daje rząd wiązania 1/2, co odpowiada słabszemu, ale nadal istniejącemu wiązaniu. W hipotetycznym dwa elektrony obsadzają orbital wiążący, a dwa orbital antywiążący, więc prosty rząd wiązania wynosi 0 i nie przewiduje zwykłej trwałej cząsteczki kowalencyjnej. Dla cząsteczek dwuatomowych pierwiastków drugiego okresu ten sam schemat odtwarza również wiązania wielokrotne, na przykład potrójne wiązanie w cząsteczce azotu , złożone z jednego wiązania σ i dwóch wiązań π.
+ Rząd wiązania w prostym modelu orbitali molekularnych Układ Obsada w modelu MO Rząd wiązania Wniosek 2 elektrony wiążące 1 trwałe wiązanie 1 elektron wiążący 1/2 słabsze wiązanie 2 elektrony wiążące, 2 antywiążące 0 brak zwykłego wiązania kowalencyjnego 8 elektronów wiążących, 4 antywiążące (2 niesparowane na π*) 2 paramagnetyzm 8 elektronów wiążących, 2 antywiążące (walencyjne) 3 wiązanie potrójne (σ + 2π)