W kolejnych rozmowach Gneist wyjaśnia młodemu uczonemu istotę swojej pracy. Poszukiwanie przełomowego odkrycia porównuje do wydobywania pojedynczego ziarna spośród tysięcy innych, przy czym każda próba może zakończyć się niepowodzeniem lub śmiercią badacza. Stary chemik przekonuje również Juljana, że sama sława nie daje szczęścia, ponieważ prawdziwą wartością jest twórcza praca i droga prowadząca do celu, a nie uznanie społeczne.
Przepowiednia medium urywa się w momencie, gdy Juljan pozostaje w laboratorium Gneista i rozpoczyna wieloletnią drogę badacza. Los jego odkryć nie zostaje ostatecznie ujawniony. Utwór pozostawia otwarte pytanie, czy bohater osiągnie upragnioną sławę, czy też poświęci życie w imię nauki, ukazując zarazem konflikt między marzeniem o rozgłosie a rzeczywistością pracy naukowej.
Analiza Utwór określany jest zwykle jako niedokończona powieść Prusa.