Władysław Korotyński) interpretują jako odwołanie do tego fragmentu:
Według Andrzeja Niewiadowskiego i Antoniego Smuszkiewicza, Sława miała być kontynuacją jednej z pobocznych postaci z Lalki, profesora Geista. Pojawiający się w Sławie profesor Gneist jest bardzo podobny do profesora Geisa; w zasadzie identyczny jest też jego „cudowny wynalazek” (hydrometal – metal lżejszy od powietrza). Także zdaniem Henryka Piersy w Sławie Prus rozwinął koncepcję wynalazki Geista z Lalki. W Sławie znajduje się dokładniejszy opis hipotetycznego (fantastycznego) sposobu otrzymywania lekkich związków glinu i wodoru oraz aparaturę wykorzystywaną podczas eksperymentów. Piersa zauważa, że Prus buduje swój fikcyjny wynalazek z elementów rzeczywistej współczesnej mu fizyki i chemii, wykorzystując m.in. swoją wiedzę o skraplaniu gazów opartą na pracach Zygmunta Wróblewskiego. Maciej Gloger zwraca jednak uwagę, że Gneist ze Sławy różni się od Geista z Lalki, przede wszystkim ponieważ, jak pisze Gloger, „Gneistowi jest zupełnie obojętne, co się stanie z jego wynalazkiem, czemu on posłuży, a sytuacja taka jest nie do pomyślenia w wypadku Geista”. Według Barbary Chwedczuk, główni bohaterowie Sławy, Gneist i Juljan, to pierwowzory profesora Geista i Wokulskiego z Lalki.