Ajschylos kpi z wierszy Eurypidesa jako przewidywalnych i schematycznych, każąc mu cytować kolejne prologi, w których za każdym razem przerywa recytację tym samym zwrotem: ληκύθιον ἀπώλεσεν (… zgubił słojek z pachnidłami.). Fragment ten dał później początek terminowi , oznaczającemu tego typu rytmiczną grupę w poezji. Eurypides odpowiada, wykazując rzekomą monotonię chórów Ajschylosa, parodiując fragmenty jego dzieł i kończąc każde przytoczenie tym samym refrenem: ἰὴ κόπον οὐ πελάθεις ἐπ᾽ ἀρωγάν; (O, ty, co nie szczędzisz trudu, by nieść pomoc!, z zaginionej sztuki Myrmidonowie). Ajschylos kontratakuje, wyśmiewając metry i monodie chóralne Eurypidesa, używając kastanietów.
W pierwszej próbie zakończenia sporu przyniesiona zostaje waga, a każdemu z rywali nakazuje się wypowiedzieć kilka wersów, które zostaną na niej „zważone”. Ten, którego słowa okażą się „cięższe”, przechyli szalę zwycięstwa na swoją stronę. Eurypides przytacza więc swoje wersy, wspominając kolejno statek Argo, Pejto oraz maczugę. Ajschylos odpowiada wzmiankami o rzece , Śmierci oraz dwóch rozbitych rydwanach z martwymi woźnicami. Ponieważ jego wersy odnoszą się do „cięższych” rzeczy, Ajschylos zostaje uznany za zwycięzcę.