carsharing, bikesharing, współdzielone hulajnogi, ridesharing, vanpooling, mikrotransport, przewozy na żądanie i wybrane usługi platformowe.
Istotą tego podejścia jest traktowanie transportu publicznego jako części większego systemu mobilności publicznie dostępnej. W takim systemie użytkownik nie musi posiadać pojazdu, lecz korzysta z różnych usług zależnie od celu podróży, dystansu, kosztu, dostępności i czasu przejazdu. Dlatego rower publiczny, rower elektryczny, hulajnoga współdzielona, skuter współdzielony, mikrobus na żądanie albo carsharing mogą pełnić funkcję uzupełniającą wobec klasycznego transportu publicznego, zwłaszcza na odcinkach pierwszej i ostatniej mili, w dojazdach do stacji kolejowych, przystanków metra i węzłów przesiadkowych.
W koncepcji mobilności jako usługi różne środki transportu są integrowane w jednej ofercie cyfrowej, obejmującej planowanie podróży, rezerwację, płatność i informację pasażerską. W dokumentach dotyczących MaaS wskazuje się na integrację różnych usług transportowych, takich jak transport publiczny, ride-sharing, car-sharing, bike-sharing, scooter-sharing, taksówki i ride-hailing.