Transport publiczny jest często organizowany jako usługa publiczna albo usługa świadczona w interesie publicznym, a nie wyłącznie jako działalność rynkowa nastawiona na zysk. W takim ujęciu celem systemu jest zapewnienie dostępności do pracy, edukacji, ochrony zdrowia, usług publicznych i innych aktywności, także wtedy, gdy dana linia, pora kursowania albo obszar obsługi nie byłyby dochodowe w warunkach czysto komercyjnych.
W Unii Europejskiej usługi publicznego transportu pasażerskiego są powiązane z mechanizmem zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych. Takie zobowiązania pozwalają właściwym organom publicznym zapewniać przewozy potrzebne społeczeństwu, lecz niemożliwe do utrzymania na zasadach czysto komercyjnych; może to obejmować przyznanie praw wyłącznych, rekompensatę finansową oraz określenie zasad wykonywania usług.
Publiczny charakter transportu nie oznacza, że operatorem musi być wyłącznie podmiot publiczny. Organizator usługi może sam prowadzić przewozy, powierzyć je własnemu operatorowi, zlecić je przedsiębiorcy prywatnemu albo stosować model mieszany.