Relacja do innych interpretacji Spójne historie są bliskie tradycji kopenhaskiej w tym, że uznają ograniczenia nakładane przez niezgodne opisy kwantowe. Różnią się jednak od wielu tradycyjnych sformułowań kopenhaskich tym, że starają się nie traktować aparatury pomiarowej lub obserwatora jako pojęć pierwotnych. Pomiary mają być szczególnymi historiami fizycznymi, a klasyczny opis aparatury ma wynikać z dekoherencji i spójności, a nie z osobnego postulatu.
Podejście to różni się również od interpretacji wielu światów. Nie utożsamia alternatywnych historii z realnie rozgałęziającymi się światami, lecz traktuje je jako elementy dopuszczalnych opisów probabilistycznych. Griffiths podkreślał, że pytanie o to, która rodzina historii naprawdę zachodzi, jest nieporozumieniem: rodziny historii są narzędziami opisu rzeczywistości, a nie dodatkowymi bytami konkurującymi o status jedynego pełnego obrazu.
Recepcja i krytyka Zwolennicy spójnych historii uważają, że podejście to daje bardziej precyzyjny język do mówienia o pomiarze, klasyczności i granicach rozumowania kwantowego.