W obrębie jednej spójnej rodziny tak zdefiniowane wielkości spełniają klasyczne aksjomaty prawdopodobieństwa. Można więc dodawać prawdopodobieństwa wykluczających się alternatyw, rozważać warunkowanie i prowadzić rozumowania podobne do klasycznych. Nie wolno jednak przenosić zdań z jednej rodziny do innej, jeżeli rodziny te są niezgodne. To ograniczenie jest jednym z głównych elementów interpretacyjnych programu.
Interpretacja fizyczna Reguła pojedynczego schematu opisu Griffiths sformułował tzw. regułę pojedynczego schematu opisu (ang. single framework rule). Zgodnie z nią poprawne rozumowanie kwantowe powinno pozostawać w jednej rodzinie spójnych historii. Nie oznacza to, że tylko jedna rodzina jest „prawdziwa”. Oznacza natomiast, że mieszanie niezgodnych rodzin prowadzi do pozornych paradoksów i do zdań, którym formalizm nie przypisuje wspólnego sensu probabilistycznego.