Regułę tę można rozumieć jako uściślenie intuicji, że nie wszystkie klasyczne pytania dają się równocześnie zastosować do jednego układu kwantowego. W doświadczeniu z dwiema szczelinami jedna rodzina historii może służyć do opisu rozkładu trafień na ekranie, a inna do opisu alternatywy „lewa szczelina albo prawa szczelina”. Jeżeli rodziny te nie są spójne, pytanie łączące oba opisy tak, jakby były jednym klasycznym scenariuszem, nie jest w tym podejściu dopuszczalne.
Pomiar i kolaps Spójne historie nie wprowadzają kolapsu funkcji falowej jako osobnego procesu fizycznego. Pomiar jest analizowany jako szczególny przypadek oddziaływania między układem, aparaturą i środowiskiem. Jeżeli odpowiednia rodzina historii obejmująca stan aparatury staje się spójna, można przypisać prawdopodobieństwa różnym zapisom wyniku bez zakładania, że akt obserwacji ma status fundamentalnie odmienny od innych procesów.
W tym sensie podejście to jest blisko związane z dekoherencją. Dekoherencja wyjaśnia, dlaczego w układach makroskopowych interferencje między pewnymi alternatywami stają się praktycznie niedostrzegalne, a zwykłe klasyczne wnioskowanie działa z bardzo dobrą dokładnością.