W odróżnieniu od pedit5, która była jednopoziomowa, dnd oferowała 20 poziomów lochów (później zredukowanych do 5 w niektórych wersjach) oraz bardziej złożony system walki i eksploracji.
W 1976 do zespołu dołączyli Dirk Pellett i Flint Pellett, którzy znacząco rozbudowali grę, dodając nowe przedmioty magiczne, potwory, pułapki, teleporty oraz unikalne elementy, takie jak Lampa z Dżinnem, pozwalająca „spełniać życzenia”, np. wyjście z lochu lub poprawa statystyk postaci.
Porty i kontynuacje Gra została nieautoryzowanie zaadaptowana na inne systemy, m.in. przez Daniele’a Lawrence’a, który w 1976 przeniósł ją na komputer DEC PDP-10 (pod systemem TOPS-10). Wersja Lawrence’a, również nazywana dnd, została później sprzedana komercyjnie pod nazwą Telengard (1982), z pominięciem dwóch lochów i zredukowaniem systemu klas postaci do jednej. Lawrence nie znał oryginalnych autorów gry aż do wielu lat później.
Odbiór i znaczenie Gra zyskała popularność wśród użytkowników systemu PLATO. Do końca 1976 została uruchomiona ponad 100 000 razy, przy czym na świecie istniało zaledwie kilka tysięcy terminali PLATO.