W literaturze wskazywano, że za technicznymi barierami wdrożenia kryją się głębsze spory o podział kompetencji między instytucje unijne a regulatorów krajowych oraz o zakres centralizacji nadzoru, którego część państw obawia się jako zagrożenia dla konkurencyjności krajowych sektorów finansowych.
Unia oszczędności i inwestycji thumb|upright|Mario Draghi, którego raport z 2024 roku był jednym z impulsów do przekształcenia inicjatywy w unię oszczędności i inwestycji. 19 marca 2025 roku Komisja przedstawiła strategię Unii oszczędności i inwestycji (SIU), zastępującą unię rynków kapitałowych. W ujęciu Komisji nowa nazwa miała obejmować cały łańcuch finansowania: od oszczędności gospodarstw domowych i bilansów bankowych po inwestycje długoterminowe i wzrost przedsiębiorstw. Raporty Letty i Draghiego z 2024 roku wskazywały fragmentację rynków kapitałowych jako jedną z przeszkód dla konkurencyjności Europy i stały się bezpośrednim impulsem do reformy. Komisja szacowała, że około 10 bln euro oszczędności gospodarstw domowych jest ulokowanych w niskooprocentowanych depozytach zamiast w bardziej produktywnych inwestycjach.