Rok później cesarz wezwał do siebie innego buddyjskiego przywódcę, mnicha , wobec którego oświadczył, iż zamierza ofiarować jedną trzecią rocznych przychodów państwa na „Trzy schronienia”, tj. buddyjskie przybytki. Chociaż można kwestionować, czy ta obietnica została kiedykolwiek zrealizowana, to niewątpliwie Gao Yang przedsięwziął cały szereg kroków mających na celu promocję buddyzmu. W 555, przywołując rywalizację pomiędzy buddyzmem a taoizmem oraz ograniczone środki państwa zaproponował by tylko jedna z tych religii otrzymywała rządowe wsparcie. W tym celu zorganizował debatę, w której przedstawiciele buddyzmu mieli wykazać wyższość swojej religii nad taoizmem. Wszyscy obecni na debacie taoistyczni kapłani zostali zmuszeni do przyjęcia tonsury oraz zostania buddyjskimi mnichami. Na czterech spośród nich, którzy odmówili, dokonano egzekucji.