Element liniowy przyjmuje wtedy postać:

We wzorze tym oznacza czynnik skali, a – czas konforemny, czyli zmienną czasową związaną z czasem kosmicznym zależnością wygodną przy opisie rozchodzenia się światła w rozszerzającym się Wszechświecie. Jeśli można pominąć naprężenie anizotropowe, oba potencjały są równe, .

Na skalach znacznie mniejszych od horyzontu i przy niewielkich prędkościach równania relatywistyczne sprowadzają się do opisu newtonowskiego: równania ciągłości, równania Eulera i równania Poissona dla potencjału grawitacyjnego. Prowadzą one do równania wzrostu kontrastu gęstości, którego rosnące rozwiązanie opisuje grawitacyjne narastanie struktur.

+ Reżimy stosowalności teorii perturbacji kosmologicznych Reżim Kiedy działa Typowe narzędzia liniowy relatywistyczny największe skale, promieniowanie i mikrofalowe promieniowanie tła równania Einsteina-Boltzmanna newtonowski skale podhoryzontowe, niewielkie prędkości równania ciągłości, Eulera i Poissona nieliniowy halo, galaktyki i gromady galaktyk symulacje N-ciał, hydrodynamika