Klasyfikacja perturbacji Perturbacje metryki i materii rozkłada się zwykle na trzy typy: skalarne, wektorowe i tensorowe. Perturbacje skalarne odpowiadają zaburzeniom gęstości i potencjału grawitacyjnego. To one są głównym źródłem późniejszej struktury wielkoskalowej. Perturbacje wektorowe wiążą się z wirującymi składowymi prędkości i w standardowych modelach zwykle szybko zanikają. Perturbacje tensorowe opisują fale grawitacyjne powstające we wczesnym Wszechświecie.
+ Główne typy perturbacji w teorii liniowej Typ perturbacji Co opisuje Znaczenie obserwacyjne skalarne zaburzenia gęstości i potencjału grawitacyjnego struktura wielkoskalowa i piki mikrofalowego promieniowania tła wektorowe wirowe składniki prędkości zwykle szybko zanikają w prostych modelach kosmologicznych tensorowe fale grawitacyjne możliwy wkład do polaryzacji typu B mikrofalowego promieniowania tła
W przybliżeniu liniowym trzy klasy perturbacji można analizować osobno, ponieważ ich ewolucja się nie miesza. Dzięki temu da się oddzielić zaburzenia odpowiedzialne za rozkład materii, za polaryzację i temperaturę mikrofalowego promieniowania tła oraz za możliwe pierwotne tło fal grawitacyjnych.