mały|alt=Mikrofotografia skaningowa kilku kulistych bakterii, część ułożona w pary|Mikrofotografia skaningowa dwoinek zapalenia płuc (Streptococcus pneumoniae) – bakterii badanych w doświadczeniu, układających się charakterystycznie w pary Jako układ modelowy zespół badał przemianę bezotoczkowego, szorstkiego szczepu R36A, wywodzącego się z typu II, w otoczkowy pneumokok typu III. Oczyszczoną frakcję wyizolowaną z zabitych ciepłem komórek typu III dodawano do hodowli szczepu R36A. Pod jej wpływem komórki nabywały otoczkę polisacharydową typu III, a nowa cecha była swoista dla typu III i dziedziczna, przekazywana w kolejnych pokoleniach. Do wywołania transformacji wystarczały ilości rzędu 0,003–0,02 µg materiału, co świadczyło o jego wyjątkowej aktywności.
Analiza chemiczna wskazała, że proporcje węgla, wodoru, azotu i fosforu w aktywnej frakcji odpowiadają proporcjom w DNA. Kluczowy był zestaw kontroli enzymatycznych: trypsyna i chymotrypsyna, rozkładające białka, oraz rybonukleaza, rozkładająca RNA, nie niszczyły aktywności transformującej. Znosił ją natomiast preparat enzymatyczny określany wówczas jako deoksyrybonukleodepolimeraza, czyli enzym rozkładający DNA.