Odnalezione w tekście greckim słowo („wiecie”), skłoniło Theodora Zahna do wniosku: „Słowo to jest użyte w sposób nietypowy dla Nowego Testamentu, gdzie w takich miejscach zazwyczaj występuje οιδα”Theodor Zahn, Das Evangelium des Matthäus, Leipzig: 1905, s. 528.. Harry T. Fleddermann zauważa również, że „forma pojawia się tylko u pisarzy bizantyjskich, co stanowi kolejną poszlakę, że fragment ten to późniejsza interpolacja”. Znaczenie to „czerwieni się”, a pisarze bizantyjscy tworzyli dopiero od IV wieku.
Kurt Aland stwierdza: „Powiedzenie z Mt 16, 2b-3 reprezentuje bardzo wczesną tradycję, podobnie jak Pericope Adulterae w J 7, 53-8:11 (...) Mt 16, 2b-3 mogło być zainspirowane Łk 12, 54-56, ale nie jest to ścisła paralela. W każdym razie oba teksty musiały zostać włączone w niektórych miejscach greckiej tradycji ewangelijnej gdzieś w II wieku – w okresie, gdy panowała większa swoboda w traktowaniu tekstu. Tylko wtedy tak rozległe wstawki były możliwe”.
Według R.T.