Inaczej na tę kwestię zapatrywał się Darmesteter, który uważał, że słowo to w tym fragmencie odnosi się nie do ludzi, lecz do złych bogów („dzikich/brutalnych” według jego tłumaczenia – ). Zgadzali się z nim Kellens i Pirart („plugawi bogowie” – ) oraz Insler („zajadli bogowie” – ). Tego samego zdania był Ahmadi, którego zdaniem w Gathach słowo to jest ściśle związane z dewami.
Część badaczy odnosiła we fragmencie zarówno do bogów, jak i ludzi. Zwolennikami tego podejścia byli Humbach, Elfenbein i Skjærvø („wszystkie złe bestie, daewiczne, jak i ludzkie” – ) oraz Duchesne-Guillemin („wszystkich drapieżników: fałszywych bogów i ludzi” – ). W późniejszych tłumaczeniach Humbach zmienił zdanie i tłumaczył „chrafstra” jako „dzikie zwierzęta” () lub „szkodliwe zwierzęta” (), wymieniając je osobno obok ludzi i dewów.
Jasna 34.9 Ostatni raz słowo „chrafstra” pojawia się w Jasnie 34.9Jasna 34.9 w edycji Geldner’a: . Mills w przekładzie z 1887 roku pozostawił awestyjskie słowo bez tłumaczenia. W kolejnym tłumaczeniu, z 1894 roku, przełożył jako „plugawe demony” (), czyli odrzuconych bogów. Z odniesieniem tego określenia do dewów zgadzali się Kellens i Pirart („plugawi/nieczyści [bogowie]” – ) oraz Ahmadi.