pomiary wskazują, że Wszechświat jest z dobrym przybliżeniem płaski. Średnia gęstość decyduje też o geometrii przestrzeni. Sumę bezwymiarowych parametrów gęstości wiąże z krzywizną zależność w której Ωk odpowiada wkładowi krzywizny. Dla Ω0 > 1 przestrzeń jest zamknięta o geometrii sferycznej, dla Ω0 < 1 otwarta i hiperboliczna, a dla Ω0 = 1 płaska. Pomiary mikrofalowego promieniowania tła wskazują, że Wszechświat jest z dobrym przybliżeniem płaski (Ω0 ≈ 1). Z tego powodu wszystkie daty (a ściślej: czasy kosmiczne) podawane w tabelach kosmologicznych są przybliżone i zależne od przyjętego modelu. Zmiana wartości parametrów, takich jak stała Hubble’a albo udział ciemnej energii, nie zmienia kolejności głównych epok, ale może nieznacznie przesunąć ich granice.
W datowaniu obserwacji stosowane jest pojęcie czasu wstecznego, czyli różnicy między obecnym wiekiem Wszechświata a czasem kosmicznym chwili, w której obserwowane światło zostało wyemitowane. Obiekt o dużym przesunięciu ku czerwieni jest widziany takim, jakim był w młodym Wszechświecie, więc jego czas wsteczny jest bliski obecnemu wiekowi Wszechświata.