Część grup wykazuje rozciągłą emisję rentgenowską gorącego gazu międzygalaktycznego, pochodzącą z wewnętrznych obszarów układu, typowo z 10–50% jego promienia. Obecność takiego gazu, morfologia galaktyk członkowskich i dynamika układu pozwalają badać zarówno ciemną materię, jak i procesy ewolucji galaktyk w środowisku o umiarkowanej gęstości.
Zwarte grupy mały|Zwarta grupa Hicksona 87 (HCG 87) – przykład kilku galaktyk położonych blisko siebie i oddalonych od innych układów Zwarte grupy to układy zwykle kilku (typowo około pięciu) galaktyk znajdujących się w niewielkiej odległości kątowej i fizycznej, a zarazem względnie odizolowanych od innych galaktyk. Pierwszą odkrytą zwartą grupą był Kwintet Stephana, zaobserwowany w 1877 przez Édouarda Stephana. Systematyczny katalog takich obiektów – Zwarte Grupy Hicksona – opublikował w 1982 .
W zwartych grupach częste oddziaływania pływowe i zderzenia sprzyjają łączeniu się galaktyk, dlatego są one użyteczne w badaniach tempa ewolucji galaktyk.