Następnie Lemoine opublikował kolejną serię prac, w tym cykl poświęcony temu, co nazywał (transformacją ciągłą), wiążącą równania matematyczne z obiektami geometrycznymi. Nie chodziło jednak o przekształcenie ciągłe w dzisiejszym, topologicznym sensie. Należały do nich prace (1891), (1891), (1893) oraz (1894). W 1892 wraz z i (przyjacielem poznanym w École polytechnique) zajmował się wydaniem rekreacyjnych dzieł Édouarda Lucasa.
W 1894 Lemoine wraz z Laisantem założył kolejne czasopismo matematyczne, . Planował takie pismo już od początku 1893, lecz sądził, że będzie zbyt zajęty, aby je tworzyć. Podczas kolacji z Laisantem w marcu 1893 podsunął ten pomysł. Laisant namówił go do realizacji i wspólnie zwrócili się do wydawnictwa , które wydało pierwszy numer w styczniu 1894. Lemoine był pierwszym redaktorem naczelnym pisma i pełnił tę funkcję przez kilka lat. Rok po ukazaniu się pierwszego numeru, w 1895, wycofał się z czynnych badań matematycznych, nadal jednak wspierał tę dziedzinę. Émile Lemoine zmarł 21 lutego 1912 w Paryżu.