Od 1975 do 2017 był związany zawodowo z Instytutem Zootechniki w Krakowie, późniejszym Instytutem Zootechniki Państwowym Instytutem Badawczym. W latach 1975–1990 pracował jako adiunkt, a następnie docent. W latach 1991–2001 kierował Zakładem Paszoznawstwa i Surowców Pochodzenia Zwierzęcego, a w latach 2002–2015 Działem Żywienia Zwierząt i Paszoznawstwa Instytutu Zootechniki PIB.

Był promotorem ośmiu rozpraw doktorskich. Recenzował ponad 300 prac naukowych, w tym prace krajowe i zagraniczne, opracowania przeglądowe, monografie, a także wnioski o nadanie tytułu doktora honoris causa oraz tytułu profesora nauk rolniczych.

Był członkiem rad naukowych Centralnego Ośrodka Badania Odmian Roślin Uprawnych, Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, Instytutu Fizjologii i Żywienia Zwierząt PAN oraz Instytutu Zootechniki PIB. Zasiadał również w Komitecie Badań Naukowych, Komisji Badań Stosowanych, Polskim Towarzystwie Zootechnicznym oraz Komitecie Nauk Zootechnicznych PAN. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego, wiceprzewodniczącego Komitetu Nauk Zootechnicznych PAN oraz przewodniczącego Komisji Żywienia Zwierząt.