Ta interpretacja nie oznacza, że wysoka temperatura „powoduje” czas w potocznym sensie. Chodzi raczej o formalną zależność: jeżeli stan termiczny definiuje przepływ, to temperatura określa skalowanie tego przepływu względem zegarów używanych lokalnie przez obserwatorów. Taka interpretacja wiąże hipotezę z dobrze znanymi zjawiskami fizyki pól w zakrzywionej czasoprzestrzeni, w których pojęcie temperatury zależy od obserwatora lub horyzontu.
Przykłady i modele mały|Ogólny schemat diamentu przyczynowego. oznacza obszar przestrzenny, i jego przeszły i przyszły wierzchołek, a brzeg zerowy. Linie przerywane przedstawiają przepływ konforemnego pola Killinga Connes i Rovelli odwoływali się do przykładów z kwantowej teorii pola i grawitacji, w których wybór obserwatora albo obszaru czasoprzestrzeni prowadzi do naturalnego stanu termicznego. Szczególnie ważne są tu analogie z efektem Unruha i promieniowaniem Hawkinga, ponieważ pokazują one, że temperatura może zależeć od sposobu podziału układu, horyzontu lub trajektorii obserwatora.