atrybuty negatywne wskazują, że Bóg jest wolny od ograniczeń właściwych stworzeniom; zalicza się do nich między innymi niezłożoność, niezmienność, nieskończoność i nieograniczoność przestrzenną; atrybuty pozytywne wyrażają doskonałości poznawane analogicznie ze stworzeń, takie jak życie, rozumność, wolność, dobroć i miłość; atrybuty absolutne odnoszą się do Boga rozważanego w Nim samym, natomiast atrybuty relacyjne lub operatywne opisują Jego odniesienie do stworzenia, na przykład stwórczość, panowanie i opatrzność; atrybuty nieudzielalne oznaczają doskonałości właściwe wyłącznie Bogu, jak samoistność i absolutna nieskończoność, natomiast udzielalne mają ograniczone podobieństwo w stworzeniach, jak mądrość, dobroć czy sprawiedliwość; w scholastyce odróżniano niekiedy przymioty dotyczące bytu Boga od przymiotów Jego poznania, woli oraz działania.
Określenie „imiona Boże” ma szersze znaczenie biblijne i teologiczne. Obejmuje zarówno imiona własne i tytuły, takie jak JHWH, Pan, Ojciec i Stwórca, jak również nazwy doskonałości: Dobry, Święty, Sprawiedliwy czy Wszechmogący.