Antropomorfizmy Biblia używa obrazów mówiących o Bożej twarzy, ręce, gniewie, żalu, pamięci czy zmianie zamiaru. Teologia katolicka interpretuje je zgodnie z gatunkiem literackim i zasadą analogii, odrzucając pogląd, że Bóg w swojej naturze posiada ciało, zmienne namiętności albo ograniczoną wiedzę. Antropomorfizmy służą wyrażeniu realnego działania Boga i Jego osobowej relacji ze stworzeniami w języku dostosowanym do ludzkiego doświadczenia.
Podstawowe atrybuty ontologiczne Jedność i jedyność Katolicyzm jest religią monoteistyczną: istnieje tylko jeden Bóg. Jedność nie jest jedynie zgodnością kilku istot boskich, lecz niepodzielnością jednej natury Boskiej. W klasycznej argumentacji metafizycznej absolutnie doskonałe i nieskończone źródło bytu nie może być zwielokrotnione, ponieważ wielość wymagałaby różnicy, a różnica – ograniczenia lub posiadania doskonałości, której drugi byt nie posiada.
Dogmat Trójcy Świętej nie jest w nauce katolickiej zaprzeczeniem jedności Boga. Ojciec, Syn i Duch Święty nie są trzema częściami Boga ani trzema egzemplarzami tej samej klasy bytów. Są trzema rzeczywiście odrębnymi Osobami, które posiadają jedną, liczbowo tę samą naturę Boską.