W 52 roku p.n.e. osada została zaatakowana przez Japodów. Wydarzenie odnotowano w Commentarii de bello Gallico przypisywanych Juliuszowi Cezarowi i Aulusowi Hircjuszowi. Prawdopodobnie niedługo później Tergeste otrzymało status kolonii rzymskiej. Założenie regularnego ośrodka miejskiego datowane jest na około połowę I wieku p.n.e.
W latach 33–32 p.n.e., w okresie rządów Oktawiana, miasto otoczono murami. Zabudowa rozwijała się na zboczu San Giusto, zwróconym ku ówczesnej linii brzegowej. Na szczycie wzgórza powstał zespół budynków publicznych i kultowych, natomiast na niżej położonych tarasach znajdowały się dzielnice mieszkalne, teatr oraz urządzenia portowe. Tergeste należało administracyjnie do rzymskiego regionu Regio X Venetia et Histria, a jego mieszkańcy byli przypisani do tribus Pupinia.
Miasto korzystało z położenia na szlaku łączącym Akwileję z Istrią i wybrzeżem Dalmacji. Port służył wymianie towarowej oraz obsłudze nadmorskich willi i gospodarstw położonych po obu stronach miasta. Relikty rzymskich nabrzeży, drewnianych pali, magazynów i instalacji pomocniczych odkryto m.in. w rejonie Cavany, kościołów Santa Maria Maggiore i San Silvestro oraz dawnej linii brzegowej poniżej teatru.