W 1974 zaczął improwizować solo na saksofonie sopranowym; od połowy lat 70. ten rodzaj działalności stanowił główny nurt jego twórczości. Kolejne etapy rozwoju tego sposobu gry dokumentują między innymi albumy , , , i . Nie ograniczał się jednak do improwizacji swobodnej: występował również w bardziej konwencjonalnych zespołach, posługujących się tonalnym językiem muzycznym, między innymi w dużych składach Wheelera i Charliego Wattsa.

Na początku lat 90. utworzył , który początkowo był sekstetem zbudowanym wokół tria Parker–Guy–Lytton i uzupełnionym o muzyków zajmujących się przetwarzaniem dźwięku w czasie rzeczywistym. Skład zespołu stopniowo się powiększał, a formacja działała również na początku lat 20. XXI wieku. Parker współpracował w tym okresie między innymi z Cecilem Taylorem, Anthonym Braxtonem, Roscoe Mitchellem, Paulem Bleyem, , , , Fredem Frithem, i . W 2001 założył własną wytwórnię psi, publikującą nagrania Parkera oraz innych muzyków improwizujących. Jego dyskografia obejmuje setki albumów.