Wzór zębowy skoczkowatych obejmuje w szczęce pojedynczy siekacz, niekiedy pojedynczy przedtrzonowiec i 3 zęby trzonowe. Połówka żuchwy obejmuje pojedynczy siekacz, żadnych kłów ani przedtrzonowców i 3 trzonowce. Górne siekacze są zawsze gładkie. Przednie powierzchnie siekaczy są białe. Występuje pierwszy przedtrzonowiec szczękowy.
Badacze zwracają uwagę na ogon – gruby u osobników dorosłych, podobnie jak u chyżoskoczka gruboogonowego. Jest on nieznacznie spłaszczony na końcu, gdzie wedle niektórych autorów znajduje się kępka włosów, a wedle innych nie.
Stopy zwierzęcia pokryte są z dołu szczotkami względnie krótkich, miękkich włosów, na zewnątrz białych, w środku czarnych bądź ciemnobrązowych. Tylna stopa ma 3 palce, przy czym najdłuższy jest ten środkowy.
Systematyka thumb|left|Zwierzę należy do rodzaju chyżoskoczek (powyżej chyżoskoczek mongolski) Nowy gatunek ssaka opisany został pod obecną nazwą w 1987 przez Sokołowa i Szenbrota. Jako miejsce typowe autorzy ci podali 15 km na wschód od Tsarginu w ajmaku gobijsko-ałtajskim w Mongolii.
Przeprowadzono badania genetyczne opublikowane w 2015 roku. Wskazały one, że chyżoskoczek stepowy jest gatunkiem siostrzanym chyżoskoczka gruboogonowego.