Do powstałego w ten sposób ośrodka oporu przylgnęła wkrótce nazwa Reduta Wawelska.
Nie jest całkowicie jasne, jak ukształtowała się struktura organizacyjna powstańczego zgrupowania. Z relacji ppor. „Rarańczy” wynika, że sformowano dwa plutony, na których czele stanęli pchor. Stanisław Gepner ps. „Janusz” i st. sierż. Marian Godlewski ps. „Pińsk”. Kpt. „Sabała” twierdził natomiast, że plutonów było cztery, a dowodzili nimi pchor. „Janusz”, st. sierż. „Pińsk”, pchor. Seweryn Godlewski ps. „Ryszard” (z pułku „Baszta”), oraz sierż. NN „Róża”. W praktyce w strukturze organizacyjnej reduty ważniejszą rolę odgrywał jednak, być może częściowo nieformalny, podział na odcinki obrony. Każdy z nich obejmował mniej więcej trzy klatki schodowe. Ich liczba co do zasady odpowiadała liczbie ulic otaczających kompleks domów, aczkolwiek od strony ul. Wawelskiej – najbardziej narażonej na ataki – zorganizowano dwa odcinki. Obsada i lokalizacja odcinków przedstawiały się następująco: odcinek ul. Uniwersyteckiej, dowódca: pchor. „Ryszard”; odcinek ul. Mianowskiego, dowódca: pchor. Witold Jastrzębski ps. „Daberko”;