Uważał, że nadmierna ideologizacja odbywa się kosztem literackiej wartości utworu, a przedstawienie Polski jako społeczeństwa całkowicie zniszczonego przez komunizm jest nieoryginalne i nadmiernie uproszczone.

Jarosław Grzędowicz zrecenzował książkę w artykule Święto łez na łamach „Feniksa”. Grzędowicz wysoko oceniał warsztat pisarski Oramusa oraz sposób odtworzenia atmosfery PRL i stanu wojennego. Za udane uznał także groteskową wizję zbiurokratyzowanych Nieba i Piekła oraz połączenie różnych konwencji fantastycznych. Krytycznie odnosił się natomiast do ideologicznego wymiaru utworu, zarzucając mu nadmierną jednoznaczność moralną i podporządkowanie elementów fantastycznych politycznej oraz światopoglądowej tezie. Uważał, że podział bohaterów na dobrych i złych jest zbyt jednoznaczny, a powieść miejscami zbliża się do ideologicznego traktatu. Pomimo tych zastrzeżeń uznawał ją za utwór prowokujący i skłaniający do dyskusji.