W latach 1445-1450 właścicielem we wsi był kasztelan poznański Dobrogost Świdwa z Szamotuł, syn wojewody poznańskiego Sędziwoja Świdwy. W 1445 tenże sprzedał Luchnie z Łagiewnik wdowie po Mikołaju S... (nazwiska nie odczytano) oraz jej bliskim, tj. Dobrochnie ze Skoków [pow. gnieźn.], Dorocie zakonnicy w Owińskach i Annie de Lassko 8 grzywien półgroszy czynszu rocznego na wsi Jastrowo za 100 kóp szer. groszy z zastrzeżeniem prawa wykupu. W 1450 Dobrogost przeniósł ze swoich dóbr Chlewiska na swą dziedzinę Jastrowo 11 grzywien czynszu rocznego od sumy głównej 150 złotych węgierskich i 50 grzywien na rzecz wikariuszy katedry poznańskiej.
W latach 1460-1493 właścicielem we wsi był Jan Świdwa Starszy z Szamotuł, syn Jana oraz wnuk Dobrogosta. W 1460 wraz z bratem Janem Świdwą Młodszym dali dożywotnio swojej siostrze Beacie jej części dóbr ojczystych oraz macierzystych, na swoich połówkach miasta Szamotuły, wsi Gaj koło Szamotuł oraz na Jastrowie: 20 grzywien monety obiegowej czynszu rocznego, trzy małdraty żyta, dwie ćwiertnie grochu, jedną ćwiertnię prosa, dwa kamienie łoju, 20 wozów drzewa opałowego co kwartał, jednego rybaka do połowu w stawie szamotulskim. Odnotowano również jastrowskich kmieci m.in.