Tolkien zakładał, że lektura całości nie powinna zajmować więcej niż dwie godziny, a jednocześnie umożliwi zrozumienie sensu oryginalnego tekstu.
Dziesięć lat później, w 1936 roku, Tolkien powrócił do Beowulfa w wykładzie Potwory i krytycy, w którym dowodził, że poemat jest dziełem dojrzałym, a przedstawiona w nim historia, choć oparta na dawnych legendach i wierzeniach, stanowi spójną kompozycję literacką. W 1940 roku napisał szkic , przygotowany jako przedmowa do pracy Johna R.C. Halla. Omówił w nim najważniejsze problemy związane z przekładem Beowulfa, takie jak tłumaczenie kenningów, unikanie sztucznej archaizacji oraz zachowanie układu wierszowego i staroangielskiej aliteracji.
Pierwsze wydanie Książka została po raz pierwszy opublikowana w 2014 roku przez HarperCollins w Londynie oraz w Stanach Zjednoczonych. Oprócz przekładu Beowulfa zawiera także opowiadanie Sellic Spell oraz dwie wersje wiersza Pieśń o Beowulfie. Sellic Spell, napisany w języku staroangielskim, przedstawia wydarzenia poprzedzające Beowulfa. Z kolei Pieśń o Beowulfie, wiersz śpiewany przez Tolkiena jego synowi Christopherowi w dzieciństwie, został opublikowany w dwóch wersjach – krótszej Beowulf i Grendel oraz dłuższej Beowulf i Potwory. Książka zawiera także komentarze autora i jego syna Christophera Tolkiena, m.in.