Na części nekropolii oddziela się kwatery według przynależności państwowej, wojskowej lub religijnej, na innych żołnierze przeciwnych armii spoczywają obok siebie.
Historia Obowiązek właściwego postępowania ze zwłokami poległych rozwijał się wraz z kodyfikacją międzynarodowego prawa humanitarnego. Konwencja genewska z 1906 roku zobowiązywała strony konfliktu między innymi do odszukiwania poległych, ochrony ich zwłok przed ograbieniem oraz ustalania tożsamości zmarłych.
Współczesny system organizowania cmentarzy wojennych ukształtował się podczas I wojny światowej. Bezpośrednio po bitwach poległych chowano często w prowizorycznych mogiłach położonych na polach walk. Po przesunięciu frontu prowadzono ekshumacje, identyfikację szczątków i przenoszenie ich na planowo urządzone nekropolie. Upowszechniła się zasada indywidualnego oznaczania grobów, o ile możliwe było ustalenie tożsamości zmarłego, oraz równego traktowania poległych niezależnie od stopnia wojskowego, narodowości i wyznania.
thumb|Cmentarz wojenny w Stróżach