Znaczną część płótna zajmuje jasne, niemal białe niebo, na którym pojawiają się bladoniebieskie wielokąty oraz linie o łagodnym, kolistym przebiegu. Granicę pomiędzy ziemią a niebem wyznacza stosunkowo nisko umieszczony horyzont, co dodatkowo potęguje wrażenie, że bohaterowie unoszą się nad miastem. Zastosowanie różnych tonacji kolorystycznych wpływa na poczucie przestrzenności przedstawienia. Optymistyczny charakter sceny dopełniają przedmioty umieszczone po lewej stronie kompozycji: czerwony, ukwiecony koc piknikowy, karafka oraz kieliszek.
W obrazie zestawione zostały elementy rozpoznawalnego pejzażu z fantastycznym przedstawieniem pary unoszącej się nad powierzchnią ziemi. Lot bohaterów może symbolizować wyjście z ograniczonej przestrzeni witebskiego domu i przekroczenie granic miasta poprzez skierowanie się ku otwartemu niebu. Diagonalne ułożenie postaci, kierunki wyznaczane przez kompozycję oraz rozległa, otwarta przestrzeń nieba sprawiają, że scena nabiera dynamiki, a jednocześnie zachowuje wrażenie lekkości i emocjonalnego zachwytu.