Styl Warstwa stylistyczna wyraźnie odbiega od tradycyjnego, realistycznego sposobu odwzorowywania rzeczywistości. Artysta posługuje się mocnymi, nasyconymi kolorami o znaczeniu symbolicznym, upraszcza formy i nadaje części z nich geometryczny charakter. Ważną rolę odgrywają również wyraziste szczegóły, metaforyczne znaczenia oraz rezygnacja z klasycznych zasad perspektywy. Chagall czerpie jednocześnie z różnych kierunków artystycznych: ekspresjonizmu, kubizmu i surrealizmu. Ich połączenie prowadzi do powstania charakterystycznego, indywidualnego języka artystycznego, którego nie sposób jednoznacznie zaklasyfikować do pojedynczego nurtu awangardowego.
Nastrój obrazu Spacer wyróżnia się atmosferą ekscentrycznej radości, wzbogaconej o skojarzenia z teatrem oraz cyrkiem. Obraz można również odczytywać poprzez odniesienie do pogodnego, ludowego charakteru chasydyzmu, z którym Chagall zetknął się w dzieciństwie i który przez lata pozostawał istotnym źródłem jego wyobraźni. Artysta wykorzystywał w swojej twórczości idee, sposób postrzegania życia oraz metafory obecne w kulturze chasydzkiej, niejednokrotnie przekładając je bezpośrednio na język obrazów. Jednym z takich przykładów jest figura „człowieka powietrznego” (luftmensch), odnosząca się do osoby żyjącej przede wszystkim marzeniami oraz abstrakcyjnymi rozważaniami.