Rachwald oceniła, że lepszy rezultat przyniosłoby napisanie przez Lewandowskiego samodzielnej powieści inspirowanej Faraonem albo ograniczenie przeróbki do formy opowiadania.
Piotr Konieczny w The Encyclopedia of Science Fiction uznał rezultat eksperymentu literackiego Lewandowskiego za nierówny: pomysłowe fragmenty są osłabiane przez niezręczne połączenie dziewiętnastowiecznej prozy z konwencjami publikacji pulpowych, co w efekcie daje niespójność tonacji i kiczowate sceny. Powieść ocenił jako literacką ciekawostkę niż udaną reinterpretację i uznał ją za słabszą od wcześniejszej powieści sf Lewandowskiego, także wykorzystującą motywy starożytnego Eigptu, Misji „Ramzesa Wielkiego” z 2001.
Analiza W porównaniu z Faraonem Prusa tekst powieści został skrócony o ponad połowę. Usunięto część dziewiętnastowiecznej dydaktyki społecznej oraz opisów Egiptu, a rozbudowano wątki fantastyczne, między innymi konsekwencje klątwy rzuconej przez Dagona na Sarę oraz motyw córki Herhora. Zmieniono też zachowanie niektórych bohaterów, w tym Kamy, a przekształcenia te doprowadziły do napisania nowego zakończenia i epilogu.