Analogicznych wykresów używa się w modelu zagregowanego popytu i zagregowanej podaży oraz w analizie rynku pieniądza i rynku pracy.
Gdy przedsiębiorstwo ma siłę rynkową – jak w monopolu czy oligopolu – jego decyzja o wielkości produkcji wpływa na cenę rynkową, co narusza założenie konkurencji doskonałej i wymaga bardziej złożonych modeli. Podobnie jest, gdy siłę rynkową ma kupujący (monopson). Model bywa kwestionowany także w samej teorii. Zarzuca mu się niespójność analizy równowagi cząstkowej i pomijanie powszechnych cen administrowanych, a ogranicza wnioskowanie od popytu indywidualnego do zagregowanego.
Krzywa podaży Krzywa podaży przedstawia zależność między ceną dobra a ilością, jaką producenci są skłonni zaoferować. W krótkim okresie krzywą podaży pojedynczego przedsiębiorstwa działającego w warunkach konkurencji doskonałej stanowi rosnący odcinek krzywej kosztu krańcowego powyżej minimum przeciętnego kosztu zmiennego, a krzywa podaży rynkowej powstaje przez poziome zsumowanie podaży poszczególnych przedsiębiorstw.