Osobną częścią kolekcji były zabytki i przedmioty etnograficzne: broń, stroje i sprzęty pochodzące z Azji i innych obszarów pozaeuropejskich, a także przedmioty określane jako starożytne. Stanisław Staszic odnotował podczas wizyty w 1799 roku m.in. wyroby z kości słoniowej, stroje mieszkańców Indii oraz przedmioty wiązane z wykopaliskami w Herkulanum i Pompejach we Włoszech.
Według XIX-wiecznej relacji Pauliny Wilkońskiej zbiory zajmowały pięć dużych sal pałacu. W poszczególnych pomieszczeniach eksponowano bibliotekę, dzieła sztuki i numizmaty, minerały, preparaty zoologiczne oraz kolekcję botaniczną. Eksponaty przechowywano w dekorowanych szafach wykonanych z różnych gatunków drewna i zdobionych m.in. muszlami i koralami.
Gabinet pełnił funkcję placówki naukowej i edukacyjnej. W zachowanym rejestrze osób odwiedzających go w latach 1782–1792 zapisano ponad tysiąc zwiedzających, wśród których znajdowali się przedstawiciele arystokracji, duchowieństwa, uczeni, artyści, studenci, urzędnicy i rzemieślnicy. Gabinet odwiedzili również m.in. cesarz Józef II, późniejszy car Paweł I z żoną oraz kilkakrotnie Stanisław August Poniatowski.