Maudlin odpowiada, że bez praw nie da się wyjaśnić, dlaczego zawężenie klasy modeli teorii może zwiększyć jej moc wyjaśniającą. Zjawisko to łatwo zrozumieć, gdy przyjmie się, że zarówno klasa modeli teorii, jak i jej moc wyjaśniająca wywodzą się z praw, z których ta teoria się składa.
W tej samej książce Maudlin kwestionuje uzasadnienie doktryny Lewisa, czyli poglądu, że wszystko, co zachodzi w świecie, jest wyznaczone przez rozkład lokalnych faktów szczegółowych. Wyodrębnia z niej zasadę separowalności, zgodnie z którą pełny stan fizyczny świata wyznaczają wewnętrzne stany fizyczne poszczególnych punktów czasoprzestrzeni wraz z relacjami przestrzennoczasowymi między nimi. Argumentuje, że fizyka klasyczna dawała tej zasadzie oparcie, którego pozbawiła ją mechanika kwantowa za sprawą splątania układów (takiego powiązania ich stanów, że nie da się ich opisać każdego z osobna). W teoriach cechowania, takich jak chromodynamika kwantowa (teoria oddziaływań silnych), upatruje zapowiedzi nowej ontologii, wyrażonej w matematyce (obiektów, w których każdemu punktowi przestrzeni przypisana jest kopia pewnej przestrzeni „wewnętrznej”). Teorie cechowania opisują oddziaływania przez symetrie lokalne, czyli przekształcenia, które mogą być różne w różnych punktach.