Tak szeroka definicja planowanej działalności sprawiła, że z felibryzmem mogli się utożsamiać ludzie o całkowicie odmiennych poglądachCharles Camproux, Frédéric Mistral, Encyclopædia Universalis, Paris 1984-1985, t. 12, s. 363..
Ponieważ Mistral był powszechnie uważany za duchowego przywódcę całego ruchu, musiał łagodzić burzliwe spory polityczne między świeckimi postępowcami i republikanami („czerwoni”) a odłamem konserwatywnym, w którym dochodzili do głosu nawet monarchiści („biali”). Autonomiczne, często nastawione separatystycznie grupy felibrów ściągnęły na siebie zdecydowaną niechęć władz centralnychZygmunt Czerny, Mistral i Prowansja trubadurów i felibrów, [w:] Frederi Mistral, Pamiętniki i opowieści, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1959, s. 350.. Sam Mistral, kiedy domagał się w artykułach wprowadzenia do szkół nauczania po prowansalsku, padł ofiarą zajadłej nagonki paryskiej prasyPierre Rollet, La vie quotidienne en Provence au temps de Mistral, Hachette, Paris 1972, s. 166.. Również Ministerstwo Wyznań Religijnych, wspierane przez część episkopatu, stanowczo sprzeciwiło się głoszeniu kazań w południowych dialektachPierre Rollet, La vie quotidienne en Provence au temps de Mistral, Hachette, Paris 1972, s. 170..