ZCz. 5, s. 157–158).. W 1489 roku Elżbieta wraz z mężem objęła część spadku po swoim bracie Mikołaju Wiernku, a rok później Wierzbięta odkupił dalsze udziały od jej siostry StachnyBilsko, w: Słownik historyczno-geograficzny województwa krakowskiego w średniowieczu, Instytut Historii PAN, zapiski z lat 1489–1490.. W 1505 roku nabył od Jana Dymlińskiego kolejną część Bilska wraz z łąką w Łącznem (dziś części Łososiny Dolnej)Łączne, w: Słownik historyczno-geograficzny województwa krakowskiego w średniowieczu, Instytut Historii PAN, zapiska z 1505 roku, ZCz. 7, s. 217–218..

W 1519 roku Grzegorz Wierzbięta przekazał swoje dobra w Przyszowej i Bilsku bratankom Jakubowi i Feliksowi, synom Marcina Wierzbięty. Feliks, dworzanin królewski, otrzymał wówczas m.in. posiadłości w Bilsku, Białej (dziś części Michalczowej), Woli pod Ostrą Górą, położonej na terenie dzisiejszego Bilska, oraz KrużlowejKrużlowa oraz Bilsko, w: Słownik historyczno-geograficzny województwa krakowskiego w średniowieczu, Instytut Historii PAN, zapiski z 1519 roku.. Grzegorz Wierzbięta osiadł w Nowym Sączu, gdzie w 1521 roku wsparł klasztor franciszkanów przy dzisiejszej ulicy Pijarskiej, fundując nowy dach szpitala klasztornegoLeon Białkowski, Ziemia sandecka. Stan jej społeczno-gospodarczy w pierwszej połowie XVI wieku, „Przegląd Historyczny”, t. 12, nr 1, 1911, s.