Białe gzymsy wieńczące budowlę kontrastują z ceglanymi ścianami – z niewiadomego powodu nieotynkowanymi.

Wiernych uczęszczających do nowo wybudowanej cerkwi nie było zbyt wielu (kilka rodzin). Dawni unici z Radcza po ukazie tolerancyjnym w 1905 gremialnie przeszli na rzymski katolicyzm (ponieważ stary, drewniany kościół był za mały, chodzili na msze do Komarówki). W 1915 duchowni prawosławni w obliczu zbliżającej się armii niemieckiej zostali ewakuowani w głąb Rosji, a cerkiew zamknięto. W 1918 roku, po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, przejęli ją katolicy. Z wnętrza usunięto ikonostas, a w prezbiterium umieszczono ołtarz z cerkwi unickiej (ten został przeniesiony do Paszenek). Erygowano parafię św. Mikołaja.

Po 1919 został przebudowany dach i zwieńczenia świątyni, ale typowe dla rosyjskiego prawosławia cebulaste kopuły zniknęły dopiero w 1945 roku, w trakcie dużego powojennego remontu. Mniejszą, na wieży, zastąpiono strzelistym hełmem, a wielką kopułę nad nawą – dachem namiotowym.