Miejscowość pierwotnie znajdowała się w Wielkopolsce i była własnością szlachecką, należącą do szlachty Ramszów wywodzącej się z Oppeln (obecnie dzielnica Löbau) na Górnych Łużycach, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko Robaczyńskich, a także innych Robaczyńskich, Krzyżanowskich oraz Czackich z Czacza herbu Świnka. Na przełomie XIV i XV wieku wieś w części należała do Ramszów Robaczyńskich wywodzących się od Niklasza Ramsza Robaczyńskiego, którzy notowani są jako właściciele do XVII wieku. Czaccy natomiast po raz pierwsi wystąpili jako posiadacze Robaczyna Małego w 1487 kiedy to stali się właścicielami części wsi należącej wcześniej do Krzyżanowskich. W 1448 wieś znajdowała się w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1510 należała do parafii Śmigiel.