Szwedzki odkrywca i wiking Garðar Svavarsson jako pierwszy opłynął Islandię w 870 roku i ustalił, że jest to wyspa. Zatrzymał się on na zimę i zbudował dom w Húsavíku. Garðar wyjechał następnego lata, natomiast jeden z jego ludzi, Náttfari, zdecydował się zostać z dwoma niewolnikami. Náttfari osiedlił się w miejscu znanym obecnie jako Náttfaravík, a on i jego niewolnicy stali się pierwszymi stałymi mieszkańcami Islandii, których udokumentowanohttp://www.gardarsholmur.is/iceland-and-the-history/..
Po nim na Islandię miał przybyć Flóki Vilgerðarson, który w celu jej odszukania miał wykorzystać kruki, które wypuszczał, by pokazały mu właściwą drogę. On też, widząc dryfujące kry lodowe u jej wybrzeży, nadał jej nazwę Islandia (Ísland), która przylgnęła już do tej wyspy na stałe. Z powodu jednak zajęcia się połowem ryb i zaniedbania zebrania siana na okres chłodów, miał on stracić cały żywy inwentarz podczas srogiej zimy i wiosny, co ostatecznie zmusiło go do powrotu do Norwegii (z powodu niekorzystnych wiatrów udało mu się to dopiero za drugim razem, przez co musiał zimować na Islandii jeszcze jeden raz). Flóki Vilgerðarson nie miał dobrego zdania o nowo poznanym lądzie.