Cechy leksykalne Słownictwo odmiany rioplatense języka hiszpańskiego kształtowało się pod wpływem licznych kontaktów językowych. Widoczne są w nim zapożyczenia z języka włoskiego, języków rdzennych Ameryki Południowej oraz portugalskiego brazylijskiego.
Wpływ języka włoskiego wiąże się z masową imigracją Włochów do regionu Río de la Plata na przełomie XIX i XX wieku. W rezultacie odmiana rioplateńska zawiera liczne italianizmy, takie jak batifondo („hałas, zamieszanie”), laburo („praca”), achidente! („kurczę!”), altoparlante („głośnik”), manyar („jeść”), capelo („kapelusz”) czy chau („papa”).
Wpływy języków rdzennych pochodzą przede wszystkim z guaraní, keczua i mapudungun. Z języków tych przejęto wiele nazw związanych z lokalną przyrodą i życiem codziennym, m.in. araticú („drzewo”), biguá („ptak wodny”) oraz nana („ból”).
Wpływ portugalskiego brazylijskiego jest związany z bliskością geograficzną Brazylii oraz długotrwałymi kontaktami mieszkańców terenów przygranicznych.