Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską i początkowo była własnością szlachecką należącą do lokalnej szlachty polskiej z rodu Niewierskich, a później Wierzbieńskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1446 miejscowość leżała w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1432 należała do parafii Przetoczno, a w 1432 była siedzibą własnej parafii. W 1510 należała do dekanatu Wronki.
Historia parafii wierzbieńskiej Pierwsze zapisy o wsi pochodzą ze średniowiecznych źródeł kościelnych. W pierwszej połowie XV wieku miejscowość była wsią szlachecką należącą do Bodzęty Niewierskiego herbu Nałęcz oraz jego żony Agnieszki, którzy mieli trzech synów Sędziwoja, Mikołaja i Dobrogosta. W 1432 poprosili oni biskupa poznańskiego Stanisława Ciołka o erygowanie kościoła par.afialnego w Wierzbnie pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP i św. Mikołaja, z powodu znacznej odległości od kościoła w Przetocznie (obecnie Przytoczna), do którego uczęszczać musieli mieszkańcy wsi. Kościół parafialny w Wierzbnie istniał już przed laty, ale został opuszczony.