W 1620 r. oprócz 12½ włóki uprawiane były również 2 włóki wójtowskie. We wsi było 26 osiadłości poddanych, w tym 2 komorników. We wsi dominowały nazwiska: Żurawka i Burda (po 4 gospodarstwa), Śmieszek (3 gosp.), Uliczny i Sobek (po 2 gosp.). Po 1 osiadłości mieli Jaroń, Dura, Skołusz, Szęcha, Mańko, Matus, Galiński, Gajda i Oskardey. Największe gospodarstwo należące do Mateusza Śmieszka miało ⅓ włóki; we wsi były ogółem 63 woły, 15 koni i 32 krowy. Istniała jedna karczma z której karczmarz płacił rocznie 4 zł. Chłopi płacili po 12 zł z dwóch wynajmowanych włók, z pozostałych odrabiali pańszczyzny sprzężajnej tygodniowo po 4 dni i po 1 dniu pańszczyzny pieszej z domu. Stróży nie odrabiali, ale płacili za to 15 gr. rocznie z łanu. Owsa sepnego z włóki dawali po 3 korce, owsa gajowego z domu po korcu oraz inne drobniejsze czynsze. Wójtowie oddzielnie za powinności polne i drogowe których nie odbywali płacili rocznie 18 zł. Suma dochodów ze wsi wynosiła 107 zł 9 gr.