Ze spisu ludności do podatku pogłównego z dnia 3 kwietnia 1713 r. wynika, że po potopie szwedzkim i przemarszach obcych wojsk w związku z działaniami III wojny północnej we wsi nadal mieszkało 35 mężczyzn i 30 kobiet, w sumie 65 mieszkańców. Z wizytacji parafii w Makowie z 1763 r. wiadomo, że dochód ze wsi Dąbrowice oraz pobliskiego Słomkowa przysługiwał wówczas proboszczowi makowskiemu. W 1789 r. we wsi znajdowało się 27 gospodarstw, w tym młyn, 25 domów wiejskich i jedno gospodarstwo rzemieślnicze.
W 1905 r. wieś liczyła 53 domy z 389 mieszkańcami. W 1919 r. sołtysem wsi był Antoni Zatorski. W 1922 r. we wsi działał młyn wietrzny Antoniego Zaczkiewicza. W 1925 we wsi powstało istniejące do dziś koło ochotniczej straży pożarnej.
W 1933 r. rozporządzeniem wojewody warszawskiego utworzono gromady (odpowiadające dzisiejszym sołectwom) grupujące poszczególne wsie, przysiółki i osady. Ustalono wówczas, że gromada Dąbrowice będzie obejmowała wieś wraz z dwoma domami kolejowymi. Już w 1938 r. we wsi działała szkoła powszechna z 72 uczniami. W 1946 r. we wsi urodził się Adam Głuszek.