W 1469 i 1471 na Pniewach i Koninku był zapisany czynsz dla altarysty Jana syna Wacława Sierakowskiego w katedrze poznańskiej, który około 1514 został wykupiony.

W 1472 Piotr Pniewski prepozyt włocławski, kanonik, wikariusz generalny oraz oficjał poznański wraz z bratankiem Wincentym sprzedał za 200 grzywien z zastrzeżeniem prawa odkupu wieś Koninko Małgorzacie żonie Mikołaja niegdyś Chełmskiego (noszącego odmiejscowe nazwisko od Chełmna koło Pniew. W 1481 Wincenty Pniewski posiadał miasto Pniewy wraz z wsiami, w tym m.in. z Koninkiem. W 1485 Jan Rąbiński sprzedał Michałowi Łężeckiemu, poprzednio zwanemu Konińskim ponieważ był właścicielem Konina pod Lwówkiem, swoje prawa do wsi Koninek należącej do dóbr Wincentego Pniewskiego.

W 1507 kapituła i wikariusze katedry poznańskiej mansjonarze kolegiaty św. Trójcy w Szamotułach i dominikanie poznańscy sprzedali kasztelanowi międzyrzeckiemu Stanisławowi Potulickiemu swoje „przezyski na dobrach Pniewy”, a w tym m.in. na wsi Koninek. W 1507 Andrzej Grabski sprzedał Stanisławowi Potulickiemu połowę swojego prawa bliższości do spadku po swym wuju zmarłym Wincentym Pniewskim tzn. do dóbr Pniewy, a w tym m.in.